Masz dłużnika na Litwie?
Opisz nam sprawę - przeanalizujemy dokumentację i zaproponujemy dalsze kroki w windykacji należności na Litwie.
Od faktury do odzyskanych pieniędzy
Każdą sprawę na Litwie prowadzimy według sprawdzonego schematu - od weryfikacji dłużnika po egzekucję komorniczą.
Analiza sprawy
Sprawdzamy dłużnika w Registrų centras i oceniamy szanse.
Wywiad gospodarczy
Ustalamy majątek i rachunki dłużnika na Litwie.
Wezwanie do zapłaty
Oficjalne wezwanie po litewsku i negocjacje na miejscu.
Nakaz zapłaty
Tryb nakazowy - 20 dni dłużnika na sprzeciw.
Egzekucja
Komornik (antstolis) egzekwuje należność z majątku.
Windykacja na Litwie
Litwa to dla polskich firm jeden z najważniejszych kierunków eksportu, a wraz z obrotem rosną zatory płatnicze. Gdy litewski partner nie płaci, prowadzimy windykację na miejscu - w Wilnie, Kownie czy Kłajpedzie - po litewsku i według tamtejszej procedury. Bezpośredni kontakt z dłużnikiem działa skuteczniej niż wezwania wysyłane z Polski.
- Pełna znajomość litewskiego Kodeksu postępowania cywilnego
- Od wezwania do zapłaty po egzekucję u komornika (antstolis)
- Prowadzenie sprawy i raportowanie po polsku
Jak odzyskać należność od litewskiego kontrahenta
Litewski dłużnik, który lekceważy monity z Polski, reaguje inaczej, gdy sprawą zajmuje się podmiot obecny na miejscu i piszący po litewsku. Znika bariera językowa i poczucie, że zagraniczny wierzyciel nic nie zrobi. Każdą sprawę prowadzimy zgodnie z prawem litewskim, dbając o interes wierzyciela od pierwszego kontaktu po wpływ pieniędzy.
Zaczynamy od weryfikacji dłużnika w litewskim Rejestrze Przedsiębiorstw (Registrų centras): sprawdzamy status spółki, jej kondycję i ewentualną restrukturyzację. Dopiero wiedząc, czy dług jest realnie ściągalny, rekomendujemy drogę polubowną albo sądową.
Etap polubowny
Najtańsza i najszybsza droga. Kierujemy do dłużnika oficjalne wezwanie do zapłaty zgodne z litewską praktyką, negocjujemy i - gdy dłużnik ma przejściowe kłopoty - ustalamy harmonogram spłaty potwierdzony pisemnym uznaniem długu, co ułatwia ewentualną egzekucję.
Nakaz zapłaty i sąd
Dla roszczeń bezspornych korzystamy z litewskiego postępowania nakazowego, w którym sąd wydaje nakaz na podstawie samych dokumentów, bez rozprawy. Dłużnik ma 20 dni od doręczenia na sprzeciw; po bezskutecznym upływie tego terminu nakaz staje się prawomocny i wykonalny.
Egzekucja komornicza (antstolis)
Na Litwie egzekucję prowadzi komornik (antstolis). Po uzyskaniu tytułu kierujemy do niego wniosek, wskazujemy ustalony wcześniej majątek dłużnika - rachunki, ruchomości, wierzytelności - i nadzorujemy egzekucję aż do odzyskania kwoty z odsetkami i kosztami.
Jan Kondratovic
Magister Prawa
Specjalista w zakresie prawa międzynarodowego prywatnego oraz windykacji należności transgranicznych. Prowadzi sprawy na Litwie, Łotwie, w Estonii oraz na Ukrainie, wspierając przedsiębiorców i klientów indywidualnych w dochodzeniu należności od zagranicznych kontrahentów.
Windykacja na Litwie - FAQ
Ile trwa windykacja na Litwie?
Etap polubowny zamyka się zwykle w 2-6 tygodni. W trybie nakazowym dłużnik ma 20 dni na sprzeciw - po jego upływie nakaz jest prawomocny i kierujemy sprawę do komornika.
Czy odzyskam należność na Litwie bez sądu?
Najczęściej tak. Wezwanie i kontakt po litewsku od podmiotu działającego na miejscu zwykle skłaniają dłużnika do zapłaty. Do sądu kierujemy sprawę, gdy dłużnik gra na zwłokę.
Jakie dokumenty są potrzebne do windykacji na Litwie?
Faktury, umowa lub zamówienie, dowody dostawy bądź wykonania usługi oraz dane litewskiej spółki z Registrų centras. Im pełniejsza dokumentacja, tym szybciej dobierzemy tryb.
Czy obsługa odbywa się po polsku?
Tak. Całą sprawę prowadzimy i raportujemy po polsku, działając jednocześnie zgodnie z prawem litewskim i bezpośrednio na rynku dłużnika.
Masz dłużnika na Litwie?
Opisz nam sprawę - przeanalizujemy dokumentację i zaproponujemy dalsze kroki w windykacji należności na Litwie.
WINDYKACJA NA LITWIE - ODZYSKIWANIE NALEŻNOŚCI I DŁUGÓW W RELACJI POLSKA-LITWA
Windykacja na Litwie staje się coraz ważniejszym zagadnieniem dla polskich przedsiębiorców oraz osób fizycznych posiadających wierzytelności wobec podmiotów znajdujących się na Litwie. Polskie firmy sprzedają towary litewskim kontrahentom, świadczą na ich rzecz usługi, realizują przewozy międzynarodowe oraz zawierają różnego rodzaju umowy handlowe. Również pomiędzy osobami fizycznymi z Polski i Litwy mogą powstawać zobowiązania wymagające późniejszego dochodzenia.
Wraz z rozwojem stosunków gospodarczych pomiędzy Polską a Litwą pojawia się również ryzyko opóźnień w płatnościach, niewykonania umów oraz powstawania nieuregulowanych zobowiązań. W takich sytuacjach konieczna może okazać się windykacja na Litwie oraz odzyskiwanie należności od litewskiego dłużnika.
Odzyskiwanie należności na Litwie może obejmować działania polubowne, negocjacje z dłużnikiem, postępowanie sądowe, wykorzystanie europejskich procedur transgranicznych, zabezpieczenie majątku oraz późniejszą egzekucję z majątku znajdującego się na Litwie.
Wybór odpowiedniej metody zależy jednak od charakteru wierzytelności, posiadanych dokumentów, stanowiska dłużnika, miejsca położenia jego majątku oraz prawa i jurysdykcji właściwych dla konkretnego stosunku prawnego.
Z tego względu inaczej może wyglądać windykacja na Litwie w przypadku sprzedaży towarów, inaczej windykacja należności za świadczone usługi, jeszcze inaczej windykacja w transporcie międzynarodowym, a odrębnej analizy może wymagać windykacja pomiędzy osobami fizycznymi w relacji Polska-Litwa.
PIERWSZY ETAP WINDYKACJI NA LITWIE - ANALIZA WIERZYTELNOŚCI
Ważnym aspektem jest to, że windykacja na Litwie w relacji Polska-Litwa ma charakter transgraniczny, a jej prowadzenie jest w istotnym zakresie związane z przepisami prawa Unii Europejskiej, przy jednoczesnym zastosowaniu - w zależności od charakteru sprawy i wybranej procedury - odpowiednich przepisów prawa krajowego.
W praktyce oznacza to konieczność prawidłowego ustalenia, jakie przepisy oraz instrumenty prawne mogą znaleźć zastosowanie w konkretnej sprawie dotyczącej odzyskiwania należności na Litwie.
Dlatego jednym z najważniejszych etapów pozwalających możliwie szybko i skutecznie przeprowadzić odzyskanie długu na Litwie, jest prawidłowa ocena sytuacji prawnej i faktycznej.
Zanim podejmiemy działania zmierzające do wszczęcia postępowania w celu odzyskania należności na Litwie, w pierwszej kolejności ustalamy, z jakiego stosunku prawnego wynika wierzytelność, jakimi dowodami dysponuje wierzyciel oraz czy dług ma charakter sporny, czy bezsporny. Weryfikujemy również, czy strony zawarły umowę handlową, a jeżeli tak - czy określiły w niej prawo właściwe dla rozstrzygnięcia sporu oraz sąd którego państwa będzie właściwy do jego rozpoznania.
Dopiero taka analiza pozwala dobrać odpowiednią procedurę windykacji na Litwie.
W pierwszej kolejności należy określić charakter stosunku prawnego łączącego strony oraz tytuł, z którego wynika dochodzona należność. W szczególności należy ustalić, czy istnieją dokumenty i inne dowody potwierdzające nawiązanie oraz przebieg współpracy pomiędzy stronami.
Analizie podlega przede wszystkim:
- czy pomiędzy stronami została zawarta umowa handlowa oraz jakie są jej postanowienia,
- czy zamówienie zostało prawidłowo złożone i przyjęte do realizacji,
- w jaki sposób strony ustaliły cenę towaru oraz termin i warunki płatności,
- na jakich warunkach miała nastąpić dostawa towaru, w tym czy strony posłużyły się regułami Incoterms, np. EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU, DDP, FAS, FOB, CFR lub CIF,
- jakie dokumenty potwierdzają wydanie, transport i dostarczenie towaru,
- czy dokumenty dostawy i odbioru zostały prawidłowo sporządzone oraz podpisane przez uprawnione osoby,
- czy istnieją dokumenty potwierdzające faktyczny odbiór towaru przez kontrahenta,
- czy przy odbiorze towaru zgłoszono zastrzeżenia dotyczące jego ilości, jakości, uszkodzenia lub zgodności z zamówieniem,
- czy wystawione faktury odpowiadają warunkom uzgodnionym przez strony,
- czy istnieje korespondencja handlowa potwierdzająca zamówienie, warunki dostawy, odbiór towaru, wysokość należności lub uznanie długu.
Zakres i kompletność wyżej wymienionej dokumentacji mają podstawowe znaczenie dla ustalenia, jaki sposób odzyskania należności na Litwie będzie najbardziej efektywny.
Na podstawie dostępnych dokumentów należy przede wszystkim ustalić, czy wierzytelność rzeczywiście istnieje, jaka jest jej wysokość, kiedy stała się wymagalna oraz czy litewski dłużnik ją kwestionuje. Istotne jest przy tym ustalenie, jakimi dokumentami i innymi dowodami dysponuje wierzyciel oraz czy pozwalają one na wykazanie podstawy i wysokości dochodzonego roszczenia, a także prawidłowego wykonania zobowiązania przez wierzyciela.
Zakres wymaganej dokumentacji zależy od rodzaju stosunku prawnego, z którego wynika dochodzona należność - w szczególności od tego, czy dotyczy ona sprzedaży towarów, świadczenia usług, transportu lub innego rodzaju współpracy pomiędzy stronami.
Dla windykacji długu na Litwie istotne jest również ustalenie aktualnej siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika, a w miarę możliwości także miejsca położenia jego majątku.
Inaczej może bowiem przebiegać odzyskiwanie bezspornej należności na Litwie, której dłużnik nie kwestionuje, a inaczej windykacja wierzytelności spornej, w przypadku której litewski kontrahent podważa istnienie zobowiązania, wysokość należności, prawidłowość wykonania umowy, jakość lub zakres wykonanych usług, zgodność dostarczonego towaru z zamówieniem, prawidłowość jego dostawy i odbioru albo należyte wykonanie przewozu.
WINDYKACJA NA LITWIE A JURYSDYKCJA SĄDU
W przypadku windykacji na Litwie z elementem transgranicznym jednym z podstawowych zagadnień jest ustalenie jurysdykcji, czyli odpowiedź na pytanie, sąd którego państwa jest właściwy do rozpoznania sporu pomiędzy polskim wierzycielem a litewskim dłużnikiem.
W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy strony w zawartej umowie określiły, sąd którego państwa będzie właściwy do rozstrzygania sporów wynikających z łączącego je stosunku prawnego. Strony mogą bowiem, przy spełnieniu warunków przewidzianych prawem, zawrzeć umowę o wybór sądu. W stosunkach pomiędzy Polską a Litwą kwestia ta podlega w szczególności przepisom Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (Bruksela I bis), w tym regulacji dotyczącej umowy o wybór sądu.
Jeżeli natomiast strony nie dokonały skutecznego wyboru sądu, jurysdykcję należy ustalić na podstawie właściwych przepisów Rozporządzenia Bruksela I bis. Zasadą jest możliwość pozwania dłużnika przed sąd państwa członkowskiego, w którym ma on miejsce zamieszkania lub siedzibę. Rozporządzenie przewiduje jednak również szczególne podstawy jurysdykcji, które mogą mieć zastosowanie w zależności od charakteru konkretnej sprawy.
W sprawach dotyczących umów istotne znaczenie może mieć w szczególności miejsce wykonania zobowiązania będącego podstawą roszczenia. W przypadku sprzedaży towarów znaczenie ma miejsce, w którym towary zgodnie z umową zostały dostarczone albo miały zostać dostarczone, natomiast w przypadku świadczenia usług - miejsce, w którym usługi zgodnie z umową były świadczone albo miały być świadczone.
Nie można zatem zakładać, że odzyskiwanie należności od dłużnika na Litwie zawsze wymaga wszczęcia postępowania przed sądem litewskim. W zależności od treści umowy, rodzaju stosunku prawnego, miejsca wykonania zobowiązania, miejsca dostawy towarów lub świadczenia usług, skutecznego wyboru sądu oraz innych okoliczności konkretnej sprawy jurysdykcję może posiadać sąd polski albo litewski.
Dlatego przed wszczęciem postępowania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy strony skutecznie uzgodniły właściwość sądu, a jeżeli takiego postanowienia brak - określić jurysdykcję na podstawie odpowiednich przepisów Rozporządzenia Bruksela I bis.
Prawidłowe ustalenie jurysdykcji jest więc jednym z kluczowych elementów windykacji należności na Litwie.
WINDYKACJA NA LITWIE A PRAWO WŁAŚCIWE DLA ZOBOWIĄZANIA
Jurysdykcja odpowiada na pytanie, sąd którego państwa jest właściwy do rozpoznania sprawy. Prawo materialne określa natomiast przepisy, na podstawie których oceniane są m.in. istnienie i treść zobowiązania, sposób jego wykonania, prawa i obowiązki stron oraz skutki niewykonania lub nienależytego wykonania umowy.
Rozróżnienie to ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego prowadzenia windykacji na Litwie, ponieważ sąd właściwy do rozpoznania sprawy nie zawsze musi stosować własne prawo materialne.
W sprawach dotyczących zobowiązań umownych prawo właściwe ustala się w szczególności na podstawie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych - Rzym I.
Fakt, że dłużnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na Litwie, nie oznacza automatycznie, że podczas windykacji należności na Litwie do oceny zobowiązania zawsze będzie stosowane litewskie prawo materialne.
W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy strony dokonały wyboru prawa właściwego. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rzym I strony mogą dokonać wyboru prawa właściwego dla zawartej przez siebie umowy.
Jeżeli więc polski wierzyciel i litewski kontrahent zawarli umowę, w której skutecznie wskazali prawo polskie jako prawo właściwe, możliwa jest sytuacja, w której sprawę rozpoznaje właściwy sąd litewski, natomiast zobowiązanie oceniane jest według polskiego prawa materialnego.
Jeżeli strony nie dokonały wyboru prawa, prawo właściwe należy ustalić zgodnie z odpowiednimi regułami rozporządzenia Rzym I, przy uwzględnieniu rodzaju zawartej umowy.
Nie oznacza to stosowania odrębnego „unijnego prawa materialnego” zamiast prawa krajowego. Rzym I jest instrumentem służącym przede wszystkim do ustalenia, prawo którego państwa powinno regulować określony stosunek umowny.
Jednocześnie prowadzenie postępowania i egzekucji na Litwie może wymagać stosowania litewskich przepisów proceduralnych i egzekucyjnych.
W praktyce możliwa jest więc sytuacja, w której sprawę rozpoznaje sąd litewski, postępowanie prowadzone jest zgodnie z właściwymi przepisami proceduralnymi, natomiast samo zobowiązanie oceniane jest według polskiego prawa materialnego.
Jaką procedurę wybrać w celu odzyskania należności na Litwie?
Po analizie dokumentów, charakteru długu, jurysdykcji oraz prawa właściwego można wybrać odpowiednią procedurę odzyskania długu na Litwie.
W zależności od okoliczności windykacja na Litwie może być prowadzona w ramach właściwego postępowania krajowego albo z wykorzystaniem instrumentów prawa Unii Europejskiej ułatwiających transgraniczne dochodzenie należności.
Do najważniejszych instrumentów należą:
Europejski Nakaz Zapłaty (EPO) - Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. Jest to instrument przeznaczony do dochodzenia transgranicznych roszczeń pieniężnych w zakresie określonym przez rozporządzenie.
Europejski Tytuł Egzekucyjny (ETE) - Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. Instrument ten może mieć znaczenie dla odzyskiwania należności na Litwie, jeżeli wierzyciel dysponuje odpowiednim orzeczeniem, ugodą sądową lub dokumentem urzędowym dotyczącym roszczenia bezspornego i spełnione są warunki przewidziane przez rozporządzenie.
Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (ESCP) - Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. Procedura ta może być wykorzystana w określonych sprawach transgranicznych dotyczących roszczeń nieprzekraczających przewidzianego w rozporządzeniu limitu.
Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym (EAPO) - Rozporządzenie (UE) nr 655/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 r. Instrument ten może być szczególnie istotny dla windykacji na Litwie, gdy istnieje potrzeba zabezpieczenia środków pieniężnych znajdujących się na rachunku bankowym dłużnika.
Dobór odpowiedniej procedury może mieć zasadniczy wpływ na czas, koszty oraz możliwość odzyskania należności na Litwie. Nie istnieje jedna uniwersalna procedura odpowiednia dla każdego długu.
GDY EGZEKUCJA Z MAJĄTKU SPÓŁKI JEST NIESKUTECZNA - ODPOWIEDZIALNOŚĆ WSPÓLNIKÓW I ZARZĄDU NA LITWIE
Jeżeli standardowa windykacja na Litwie nie prowadzi do odzyskania należności, ponieważ spółka nie posiada majątku wystarczającego do spłaty długu, warto zbadać, czy istnieją podstawy prawne do dochodzenia odpowiedzialności od określonych osób związanych ze spółką.
Sama bezskuteczność egzekucji nie powoduje jednak automatycznego przejścia długu na wspólnika albo członka zarządu.
W przypadku wspólnika lub akcjonariusza podstawowe znaczenie może mieć art. 2.50 ust. 3 litewskiego Kodeksu cywilnego (CK).
Jeżeli osoba prawna nie może wykonać swojego zobowiązania wskutek nieuczciwych działań jej wspólnika, przepis ten może stanowić podstawę subsydiarnej odpowiedzialności wspólnika własnym majątkiem za zobowiązanie osoby prawnej.
W praktyce konieczna jest analiza m.in. działań wspólnika, sytuacji spółki oraz związku pomiędzy określonym zachowaniem a niemożnością wykonania zobowiązania przez spółkę.
Inna podstawa prawna dotyczy członka zarządu lub innej osoby pełniącej funkcję organu zarządzającego.
Istotny jest tutaj art. 2.87 CK, określający obowiązki osoby zarządzającej, a w szczególności art. 2.87 ust. 7 CK, dotyczący odpowiedzialności za szkodę wynikającą z niewykonania lub nienależytego wykonania tych obowiązków.
Przy ocenie odpowiedzialności znaczenie mają również ogólne przepisy litewskiego prawa cywilnego dotyczące przesłanek odpowiedzialności cywilnej, w tym art. 6.246-6.249 CK.
W praktyce odzyskiwanie długu na Litwie od osób związanych ze spółką wymaga zatem odrębnej analizy.
Najpierw ustala się istnienie i wysokość wierzytelności wobec spółki oraz możliwość jej zaspokojenia z majątku spółki. Następnie analizuje się działania wspólników i osób zarządzających - w tym dokumenty finansowe, przepływy pieniężne, moment powstania niewypłacalności, zawieranie nowych umów pomimo problemów finansowych, wypłaty lub transfery majątku oraz inne działania mogące mieć znaczenie dla odpowiedzialności.
Jeżeli istnieją odpowiednie podstawy prawne i faktyczne, możliwe może być skierowanie odrębnego roszczenia przeciwko konkretnej osobie.
Istotne jest przy tym ustalenie, w jakiej roli dana osoba działała.
Jeżeli szkoda wynika z naruszenia obowiązków osoby zarządzającej, analizie podlega przede wszystkim odpowiedzialność związana z wykonywaniem funkcji zarządczych. Jeżeli natomiast chodzi o wspólnika, który poprzez nieuczciwe działania doprowadził do sytuacji, w której spółka nie może wykonać zobowiązania, podstawą analizy może być art. 2.50 ust. 3 CK.
Dla wierzyciela oznacza to, że nieskuteczna egzekucja komornicza nie zawsze musi oznaczać koniec windykacji na Litwie. W określonych okolicznościach możliwa jest analiza dalszych środków prawnych i odpowiedzialności konkretnych osób.
Tego rodzaju windykacja na Litwie wymaga jednak odpowiedniego przygotowania, zgromadzenia dokumentacji i dowodów oraz prawidłowego ustalenia przesłanek odpowiedzialności.
WINDYKACJA NA LITWIE - NAJCZĘSTSZE BŁĘDY WIERZYCIELI
Problemy z odzyskiwaniem długów na Litwie mogą wynikać nie tylko z sytuacji finansowej dłużnika, lecz również z błędów popełnianych przez wierzyciela na wcześniejszych etapach współpracy albo podczas samej windykacji.
Do najczęstszych błędów należą brak pisemnej umowy lub wystarczającej dokumentacji potwierdzającej transakcję i wykonanie zobowiązania, niewłaściwy wybór procedury dochodzenia roszczenia, zbyt późne rozpoczęcie windykacji należności na Litwie, brak analizy sytuacji majątkowej i prawnej litewskiego dłużnika, brak ustalenia właściwego sądu i prawa właściwego dla zobowiązania, niedostateczne przygotowanie dokumentów, dowodów oraz wymaganych tłumaczeń, a także nieuwzględnienie szczególnych regulacji dotyczących konkretnego rodzaju stosunku prawnego.
Szczególnie istotne jest prawidłowe rozróżnienie pomiędzy sprzedażą towarów, świadczeniem usług, transportem międzynarodowym oraz innymi zobowiązaniami.
Błędne zakwalifikowanie stosunku prawnego może prowadzić do nieprawidłowego ustalenia jurysdykcji albo prawa właściwego.
WINDYKACJA NA LITWIE - PODSUMOWANIE DLA POLSKICH WIERZYCIELI
Windykacja na Litwie w relacji Polska-Litwa nie ogranicza się do wysłania wezwania do zapłaty, uzyskania orzeczenia i skierowania sprawy do egzekucji.
W praktyce odzyskiwanie należności na Litwie jest procesem, który może obejmować analizę umowy i dokumentów, negocjacje z dłużnikiem, ustalenie jurysdykcji i prawa właściwego, postępowanie sądowe, zastosowanie europejskich procedur transgranicznych, zabezpieczenie majątku oraz egzekucję na Litwie.
Jednocześnie sposób prowadzenia sprawy powinien zależeć od źródła wierzytelności.
Przy sprzedaży towarów Polska-Litwa należy zwrócić szczególną uwagę na miejsce dostawy, dokumentację potwierdzającą wydanie towaru oraz reguły dotyczące prawa właściwego dla umowy sprzedaży.
Przy świadczeniu usług Polska-Litwa istotne są miejsce wykonania usługi, dokumenty potwierdzające jej prawidłowe wykonanie oraz reguły dotyczące prawa właściwego dla umowy o świadczenie usług.
Przy transporcie międzynarodowym Polska-Litwa konieczna może być analiza Konwencji CMR, w tym jej regulacji materialnoprawnych i jurysdykcyjnych, oraz ustalenie prawa właściwego dla kwestii nieuregulowanych przez Konwencję.
W przypadku nieskutecznej egzekucji konieczna może być również analiza innych dostępnych środków prawnych. Dlatego odzyskiwanie długów na Litwie wymaga nie tylko uzyskania orzeczenia sądu, lecz przede wszystkim wyboru właściwej strategii na każdym etapie postępowania.
Im wcześniej zostanie ustalone źródło wierzytelności, właściwa jurysdykcja, prawo właściwe, dostępna procedura oraz miejsce położenia majątku dłużnika, tym większe są możliwości wyboru odpowiedniej metody odzyskania należności na Litwie.
Windykacja na Litwie, odzyskiwanie należności na Litwie, odzyskiwanie długów na Litwie oraz egzekucja należności na Litwie w relacji Polska-Litwa wymagają połączenia regulacji prawa Unii Europejskiej, właściwego prawa materialnego oraz znajomości litewskich procedur sądowych i egzekucyjnych.